پارچه بیمارستانی

مشخصات کیفی پارچه بیمارستانی چیست؟

همان طور که می دانیم، محیط بیمارستان باید عاری از هر نوع ویروس و میکروبی باشد و این امر باید به صورت مرتب مدیریت شود.

به علت رعایت بهداشت، باید پارچه های مورد مصرف در بیمارستان یا یکبار مصرف باشد و یا به صورت مداوم شست و شو شود. بنابراین برای این منظور باید به صورت تخصصى پارچه ای تولید و تکمیل شود که در برابر انواع مواد ضدعفونی کننده و شوینده، به خصوص آب ژاول، مقاوم باشد تا هم کیفیت بافت تغییر نکند و هم خللی در رنگ پارچه ایجاد نشود.

در بازار فروش، کسبه، صاحبان کارخانه ها و مشتری ها، این نوع کیفیت رنگرزی را ضد آب ژاول یا ضد آب ژاولی می نامند که به معنی ثابت بودن رنگ پارچه است.

مبحث بعدی مربوط به کیفیت و لطافت بافت پارچه و گرماژ آن است. از آن جا که پارچه تماس مستقیم با پوست فرد دارد، باید در بافت پارچه های بیمارستانی از مرغوب ترین الیاف بهداشتی استفاده شود تا ضد حساسیت و مناسب با هر نوع پوستی باشند.

این نوع البسه، به خصوص لباس بیمار، باید وزن سبک داشته باشد تا سالمندان نیز در آن احساس راحتی کنند. البته باید به این نکته توجه داشت که منظور از گرماژ سبک، وزن استاندارد تعریف شده است و پارچه نباید هرگز بدن نما باشد.

منظور از وزن پارچه چیست؟

هر نوع پارچه ای در یک یا چندین عرض تولید می شود. وزن پارچه که آز آن به عنوان گرماژ پارچه نیز یاد می کنند، این گونه محاسبه می شود که یک متر از طول پارچه در عرض آن را وزن می کنند. برای مثال وقتی می شنوید وزن تترون با عرض ١۵٠ سانتى متر ١٧٠ گرم است، یعنی پارچه تترونی به ابعاد یک متر در یک متر و نیم، این وزن را دارد.

گرماژ یا وزن، مربوط به تراکم بافت پارچه می شود و هرچه وزن بالاتر باشد، حاکی از تراکم بافت بیشتر است.

رنگ مورد علاقه مراکز درمانی و درمانگاه ها

آبی اسمانی، صورتی، سفید و لیمویی، سبز مغز پسته ای و سبز پر رنگ، مشهور به سبز بیمارستانی، از محبوب ترین رنگ های مراکز درمانی هستند. البته رنگ های دیگری نیز با توجه به سیاست گزاری مدیریت بیمارستان استفاده می شوند.

در اکثر موارد به خصوص بیمارستان های دولتی، لباس فرم بیماران مرد با رنگ آبی و بیماران خانم با رنگ صورتی تهیه می شود. در صورتی که پارچه تترون برای لباس بیمار انتخاب شود، وزن های ۱۶۰ ، ۱۷۰ ، ۱۷۵ و ۱۸۰ گرم در عرض ۱۵۰ سانتیمتر، از بهتربن گزینه های پیشنهادی هستند.